Forum Ślubne

Czas zacząć nowy rozdział w życiu... i trzeba coś napisać, bo nie zdążę przed ślubem

Z Bartkiem poznaliśmy się w 1997 roku (ja miałam 11 lat, on - 12l.) u mojego wujka w Szczecinie. Pojechałam tam z rodzicami na wakacje. Bartek jest przyszywanym wnukiem mojego wujka, tzn. synem córki mojej cioci z pierwszego małżeństwa.
Spędziliśmy razem kilka dni, bo on również przyjechał do wujka na wakacje. Był bardzo nieśmiały, ale spodobał mi się i zauroczył mnie Wiadomo, byliśmy wtedy za mali na bycie razem, skończyło się to na wysłaniu sobie kartek z życzeniami na Święta.
Odezwał się do mnie ponownie po 5 latach od Naszego pierwszego spotkania (ja miałam 16 lat, on - 17l). Na początku nie wiedziałam z kim piszę, nie przedstawił się od razu... kiedy już to zrobił, to uczucia sprzed 5 lat odżyły na nowo, chociaż wtedy już nie był taki nieśmiały. Byliśmy ze sobą 1.5 roku z czego z powodu odległości widzieliśmy się może w sumie z pół roku, tylko wakacje i ferie. Rodzice z mojej strony jak i z jego ograniczali Nasze kontakty. Bardzo tęskniliśmy za sobą, mieliśmy swoje problemy jako, że to był akurat wiek Naszego buntu nastoletniego, a nie mogliśmy się wspierać i być blisko siebie kiedy tego potrzebowaliśmy, dzieliło Nas ok.630km. Rozstaliśmy się wtedy bardzo burzliwie. Znów całkowicie zerwaliśmy kontakt. Przez 8 lat co roku próbowaliśmy odnowić go, ale każda Nasza rozmowa kończyła się kłótnią i ponownym brakiem kontaktu. Oboje mieliśmy swoje życie, swoje związki, u mnie wiadomo 6 lat z byłym mężem.
Kiedy rozstałam się z mężem, on znów napisał, ale było wtedy już inaczej, zupełnie inaczej rozmawialiśmy jak przez ostatnie 8 lat, było normalnie żadnych kłótni, żadnej złości. Opowiedziałam mu, co u mnie słychać... jeszcze wtedy tylko podejrzewałam, że jestem w ciąży, a Bartek namówił mnie w końcu na test. Obudził się ze mną o 5.00 rano (on u siebie 630km ode mnie, ja u moich rodziców w domu) i czekał aż zadzwonię, jaki jest wynik testu. Był ode mnie tyle kilometrów a dostałam od Niego olbrzymie wsparcie. Po jakimś czasie, kiedy było wiadomo, że biorę rozwód i mój b. mąż nie chce się przyznać do dziecka, Bartek powiedział mi, że zaopiekuje się mną i córeczką. Kiedy przyjechał do mnie po tych 8 latach, czułam się tak (zresztą z tego co wiem on też) tak jakbyśmy się nigdy nie rozstawali. Po rozwodzie przeprowadziłam się do Niego i nie dzieli Nas już 630km, a ja zakochałam się w Nim po raz trzeci
Myślę, że życie dało Nam - trzecią ostatnią szansę, żebyśmy w końcu byli razem na zawsze Jesteśmy teraz ze sobą bardzo szczęśliwi i z Naszą córeczką Elizką
Teraz zaczęliśmy planować Nasz ślub, który odbędzie się latem 2012 r.
Nie mam pojęcia tylko jaką bym datę chciała uwielbiam maj, ale może lepiej czerwiec

Oooooooooooooo Kasiunia,no to moje gratulacje Czyli jednak pierścionek był tym czym przypuszczaliśmy Jako pierwsza z naszego forum bierzesz ślub drugi raz Sześcia wam życzę Kochana i żeby było lepiej niż za pierwszym razem Teraz od nowa będziesz wszystko planować i pisać o przygotowaniach

Ktoś musi być wyjątkiem
Zaręczyn jeszcze nie było, ale pierścionek już podobno zamówiony...i podobno dostanę go niedługo oraz jak to Bartek powiedział, nie oświadczy mi się przy piwie i pizzy
Wiesz przygotowań wielkich nie będzie bo to ślub cywilny, miesiąc przed zaklepiemy datę, sukienka garnitur, przyjęcie na 20-30 osób, obrączki. Urząd jest może ze 300m dalej to jak będzie ładnie to na piechotę pójdziemy
Mimo wszystko cieszę się, że nie będzie żadnego wesela wielkich przygotowań, na spokojnie wszystko się będzie działo
Aaaa no i Elizce trzeba sukienkę kupić
Jestem pewna, że teraz już będę szczęśliwa i to jest ten mój jedyny

Kasiu piękna historia i taka romantyczna. Zobacz jak życie potrafi nas zaskoczyć. Niby zwykła znajomość z dzieciństwa, a tu proszę miłość na całe życie.
Ja myślałam cały czas, że Bartek jest biologicznym ojcem Elizki. A teraz wiem, że to na pewno wspaniały człowiek i na pewno bardzo dobrze się wami zaopiekuje. Nie mogłaś trafić lepiej. Gratuluje serdecznie

Kasiu przepiękna historia! Życie często tak się układa, że trzeba przejść przez różne rzeczy i sytuacje, żeby dojść do swego szczęścia - to jest nagroda. I Ty do swego szczęścia już doszłaś. Życzę Wam dużo miłości na resztę wspólnego życia

Dziękuje Wam za miłe słowa Też jestem pewna, że odnalazłam swoje szczęście

Jest cudownym ojcem dla Elizy Czuje się szczęściarą

Kasiu cieszę się że jesteś szczęśliwa Bardzo piękna historia, napewno będziecie szczęśliwym i kochanym małżeństwem !

Kasiunia piękna historia Widać, że jesteście dla siebie stworzeni i nic nie jest w stanie Was rozdzielić Wielkie brawa dla Bartka za zaakceptowanie Elizki jako swojej córki Dużo szczęścia dla Was

Bartek jest bardzo dumny, że ma Elizkę, zresztą ona jest córeczka tatusia
Nie wiem czy wierzyć w przeznaczenie, ale może rzeczywiście jeśli chodzi o Nas to ono naprawdę jest

Kasiuniu jak to się mówi "do trzech razy sztuka" , więc teraz musi Wam się udać i na 100% się uda , masz ogromne szczęście bo kochasz i jesteś kochana i za nic w świecie nie pozwół znikąć temu szczęściu, pielęgnuj je każdego dnia!

Trzymamy kciuki za WAS!

Haha też sobie pomyślałam, że do 3 razy sztuka i to jest na pewno Nasza ostatnia szansa

A ja też wierzę w przeznaczenie

Nie wiem czy jestem taką romantyczką....

Kasiunia napisał(a):Nie wiem czy jestem taką romantyczką....

A powinnaś być. Taka romantyczna miłość Cię spotkała

Kasiu jak przygotowania do ślubu? Pamiętam, że sukienkę wybierałaś. Ale nie pamiętam, czy datę macie ustaloną już?

W tej chwili przygotowania do ślubu wyglądają w ten sposób, że 11.03.2012 roku, mój Bartek mi się oświadczył

Chcielibyśmy się pobrać 14 lipca 2012r. i mamy przyjść do USC miesiąc przed ze wszystkimi papierami.
Jednak na razie wstrzymujemy się jeszcze z przygotowaniami, bo Bartek ma umowę w pracy do 6 kwietnia i czekamy na wieści czy mu przedłużą czy nie... bo chcemy wziąć mały kredyt, a głupio by było brać go w tej chwili a jemu umowy nie przedłużą...także przygotowania ruszą pełną parą kiedy dostanie nową umowę Będzie mało czasu, ale damy radę

Kasiuniu piękny pierścionek , gratuluję zaręczyn!
Trzymam kciuki i życzę wam, żeby wszystko poszło po waszej myśli

Dziękuje Basiu

Kasiu gratuluje serdecznie! Pierścionek przepiękny, narzeczony się postarał !
Oby Bartkowi przedłużyli umowę i wszystko ułożyło się po waszej myśli. Potem będziecie się cieszyć z przygotowań do ślubu i wspólnego życia jako pełna rodzinka

Dziękuje Margolciu również mam nadzieję, że będzie po Naszej myśli