Forum Ślubne

Ja też jestem beztalenciem w ścisłych przedmiotach - na PG poszłam tylko po to by wszystkim udowodnić, ze dam sobie radę (jeszcze dodam, że nikt we mnie nie wierzył). A teraz już 4 lata za mną
Berneńczyki są idealne dla rodzin z dziećmi. Mają one anielską cierpliwość i naprawdę na wiele pozwalają dzieciom. Ale trzeba pamiętać, że są to bardzo duże psy i mogą łatwo zrobić krzywdę dziecku (np machając ogonem który zazwyczaj żyje własnym życiem ). Jednak trzeba pamiętać o jednym - berneńczyki są psami wymagającymi długich spacerów. Nie słuchaj nikogo kto powie, że potrzebują one ogrodu bo to nie jest prawda. One potrzebują 2-3h dziennie na spacerach bez względu na to czy ma się ogród czy nie. Trzeba bardzo pilnować ich wagi - berny to nie są miśki, one powinny być bardzo szczupłe.
Literatura afrykańska To już zupełnie nie mój świat chociaż kraje afrykańskie mnie bardzo ciekawią... Chciałabym mieć możliwość spędzania kilku tygodni w Libii - niesamowity kraj, ale niestety byliśmy tak bardzo krótko
Co do dzieci - z jednej strony bardzo bym chciała mieć dziecko zaraz po ślubie, z drugiej strony chciałabym jeszcze pozwiedzać troszkę świata i nacieszyć się małżeństwem. Chyba jeszcze nie dorosłam na tyle by decydować się na dziecko...

Agatucha Beata ma rację, studia powinny być w zgodzie z naturą człowieka. Wiem o tym doskonale, ponieważ ja wybrałam studia których nienawidzę i bardzo żałuję, że nie znalazłam w sobie odwagi aby po pierwszym roku zrezygnować. Dziś może już trochę mniej męczę się na nich i staram się skupić na tym co w nich lubię, ale mimo wszystko 4 lata które spędziłam na nich były dla mnie koszmarne.. Jeszcze tylko rok

Jagusiu Zdecydowanie nie są to psy które lubią leniuchować, ale prawdę powiedziawszy im bardziej zaczynam wchodzić w świat psów tym bardziej zdaję sobie sprawę z tego, że takie psy nie istnieją. Większość psów wywodzi się z psów pracujących - labrador idealny pies do dzieci Nigdy w życiu - to idealny pies do pracy, np noszenia zakupów, a to że dziecka nie zje jak mu wtyka palce w różne dziwne miejsca to inna sprawa

No tak, ale mi chodzi o to, że te psy mają naturę nie psa do towarzystwa tylko psa pracującego. Oczywiście - są idealne dla rodziny z małymi dziećmi o ile zapewni się tym psom odpowiednią ilość ruchu i nie zapomni o ich prawdziwej psiej naturze
Moi znajomi są typowym obrazem polskiej rodziny - oboje pracują i mają dwójkę dzieci. Oczywiście musieli kupić labrarorka, bo one takie śliczne i nadają się do dzieci. I teraz życie tego psa wygląda tak - rano 10 min spacerku z panem po gazety, potem spacer ok 16 (tylko 15 min bo nie ma czasu) i do wieczora pies męczony przez dzieci. A wieczorem już się nie chce z nim iść bo po całym dniu ludzie zmęczenie więc tylko na siusiu przed dom. W efekcie pies jest znerwicowany i załatwia swoje potrzeby w domu, nie mówiąc o ciągłych demolkach... Coraz więcej psów spotyka taki los
Jak próbujemy coś im przetłumaczyć to mówią - wy się nie znacie, nie macie dzieci i nie wiecie jak to jest jak się cały dzień pracuje a potem trzeba się dziećmi zająć, a labradory nie potrzebują ruchu I po co im był ten pies

To jest bardzo trudne pytanie - co weterynarz/behawiorysta to inne zdanie. Jedno twierdzą, że sterylizacja wpływa pozytywnie na zdrowie suk (np. brak ryzyka ropomacicza, nie ma problemów z ciążami urojonymi) a inni twierdzą że negatywnie (bo psy tyją, bo zwiększone ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory). Według mnie w miejsce jednej choroby może wyjść inna - jeżeli pies ma zachorować i umrzeć w dość młodym wieku to to czy będzie wysterylizowany czy nie - nie zmieni tego. A tycie - no cóż - tyje się od jedzenia, nie od powietrza. Zwierzaki po sterylizacji mają większy apetyt, wystarczy pilnować diety i dostarczyć odpowiedniej ilości ruchu.
Psychika to już o wiele bardziej skomplikowana sprawa - przede wszystkim sterylizacji trzeba dokonać w odpowiednim wieku - trzeba ją zrobić jak pies już zakończył etap wzrostu (czyli ok 1,5 roku) ale przed ukształtowaniem w pełni psychiki. O co chodzi z tą psychiką - sterylizacja u zwierząt sprawia, że w pewnym stopniu wyłączamy ich instynkt. Suka nie będzie miała cieczki w związku z czym nie będzie rywalizować z innymi sukami. Ale - jeżeli decydujemy się na sterylizację suki np 4 letniej, która przez całe swoje dorosłe życie rzucała się na inne suki musimy sobie zdawać sprawę z tego, że po sterylizacji wciąż będzie to robić, bo każda suka będzie się jej kojarzyła z czymś złym - to jest takie przyzwyczajenie, w tej sytuacji potrzebna jest nie tylko sterylizacja ale także pomoc behawiorysty. Trzeba uważać ze sterylizacją suk o dużym poziomie testosteronu, takie suki zachowujące się jak psy - podnoszą nogę przy siusianiu, znaczą teren, dominują zarówno suki jak i psy (nie mylić z agresją - dominują czyli "gwałcą", wchodzą na grzbiet pokazując swoją wyższość, typowe zachowanie samca ). Sterylizacja takich suk może zwiększyć ich zachowania dominujące i może zacząć dominować domowników...
Czyli tak naprawdę taką decyzję można podjąć dopiero jak ma się psa i zna jego charakter. Ja ogólnie jestem za sterylizacją zwierząt niehodowlanych, ale sama mam psa niewykastrowanego - jak był okres na jego kastrację walczyliśmy z ciężką chorobą stawów. Jest on psem silnie dominującym, ale mamy ściśle określoną hierarchię dzięki czemu radzimy sobie z nim i to że jest niewykastrowany nie sprawia nam problemów.

Poczytaj na ten temat na internecie - przede wszystkim fora. Ludzie często opisują jakie zmiany w psychice zaobserwowali u swoich psów, kiedy sterylizowali swoje zwierzęta i jaki to efekt dało. Interesujące jest to, że np w stanach sterylizuje się już szczeniaki, co w Europie jest wręcz niedopuszczalne.

No to chyba nie pomogłam Ale ja się nie uważam za znawcę w sprawach zwierząt, to tylko takie moje obserwacje


A praca zwierząt - zdziwiłabyś się do jakiej pracy są zdolne psiaki One zostały stworzone do tego by pomagać ludziom, tylko niewiele osób potrafi to wykorzystać.

Bardzo się cieszę, że mogłam pomóc

Zdecydowanie psy są moją pasją i bardzo bym chciała z nimi pracować. Ale ja się za bardzo przywiązuje do psiaków w związku z czym byłoby mi baaardzo ciężko.
Zobaczymy co mi przyszłość przyniesie